Çocukluğumun Ağlayan Ağrı

çocukluğumun tandır ekmeği kokulu yılları gelir aklıma bazen yüreği aç çocukluk düşlerim ve altı cana bakan babamın ayaz vurmuş, yanmış elleri babam terziydi ki yüreğindeki sökükleri hiç dikmedi, dikemedi ve Ağrı'ya kar ile karışık yoksulluk yağardı o dönemlerde annemin tandır ateşinde kaybettiği umutları ve kederleri vardı gözyaşlarında gizlediği sabah olunca ayaz uyanırdı avuçlarımızda Ağrı'ya tezek kokuları sinerdi çocukluğumun sokakları çamurlarla kaplıydı toprak sıvalı damlar ve tilkiler -en az arkadaşlarım kadar- açtı murat suyu buz bağlardı kışın ben ve arkadaşlarım -lastik ayakkabılı patenciler- umuda kayardık, bir küçücük mutluluğa kolları kısa, yamalı önlüğüm gazete kağıtlarıyla ciltlenmiş defterlerim ve azığımda hep dünden kalma bir yumurta vardı zamanın dışındaydım belkide ben ve sınırsız düşlerim çocukluk yıllarım böylece geçip gitti işte ağlayan Ağrı ise hala susmadı içimde.....