Nokta Ve Üç Nokta

(Hangimiz başlayacak ilk söze ey kalemim! Sen mi vuracaksın yüzüme kalp kırıklarımı, aptallıklarımı ? Yoksa ben mi söyleyeyim seninle tanışalı beri tattığım acıları?) Çevir başını bak her eline düştüğünü şair ettin nasılsa, Acıları, ayrılıkları yeniden yazmaya ne gerek var. Ama olmuyor işte ne senli, ne sensiz… Üşüyorsam şimdi, feleğe göz kırpıyorsam belli belirsiz, Bir sebebi olmalı bu yangının. Boşuna değil söylediklerim, Sustuk içimizde derin uçurumlar açıldı, Konuştuk ormanlar soğukluğunda bir yalnızlık, Kim haklı şimdi? Kazanan hep kötüler oluyorken, Hayatın ayrıcalıklı çocukları , Hayatın bir gecede peydahladıkları, dünyanın dönüşüne egemenken, Neden hep kötüler, neden hep kütükler olacak "kazanan taraf"? Susma ulan ey kalemim, susma! İyilerin("hep kaybedenlerin") isyanını haykır biraz da