Şarkilardaki Umut

Umut diyerek olunmuyor Günlerdir güneş dogmuyor Kar bahtim yaralari aldi Bir an nefes alan insanim ben Parlayan gözlerimdeki parilti yok artik Hayatin anlami, yaşamin sevinci Şarkilarda günler yildiz oluverdi Gönlümdeki masali bile sormazlar Çikmiyor bir türlü mazi Ayrilik sebebini ve sensiz yaşamayi istedim Geceler sensiz artik Oralara götürdüler seni bir başina Agzimda hala isminin heceleri Eminim ki seçkin ve önemli bir yerdesin şimdi Sanki hayattan bezen bir köleyim Benim sessizligimi dinlemen güzeldi ama Ne daglar ne de denizleri aşamam senin için Ne de örnekti bu cümle Göze degil söze geldik biz Gözler dolarcasina utandim Eski günlerin hatirina Dogrulardan yanlişlara Uçup gitti işte böylece.