Yağmur Bir Kez Daha Çiselerken

Yağmur bir kez daha çiselerken, Penceremin ucunda Yalnızlığımı akıtıyorum suya, Gözlerimi bırakıyorum yansımana. Sesini dinledim yağmur. Hani kimseyle pek konuşmadığın gibi, En sevdiğimiz şeyi yaptık yine karşılıklı; Her zaman ki halimizle durulduk, dinledik suskunluğumuzu Bu yüzden sen yağmadıkça, Bir şeyler eksik sürekli. Senin gibi kudretli suskunluğa, Tenimi tercüme eden kalemin ihtiyacı var İşte bu gece sen yine çiselerken, yanaklarımdan süzülen damlaların, kim olduğunu bilemeyeceksin. Ve ben aynı senin yaptığın gibi, her gürlediğinde, İçimde akan göz yaşlarını haykıracağım Ne kadar iyi dostmuşuz oysa, Sen yağmaya devam ederken Ben yazmaya devam ederken Gökyüzünün ardında Ayrılıyoruz, Ben bırakıyorum aşık olmayı artık, Ozanlığı koydum köşeye, Sen sakın bırakma, Bırakma beni öteye, ne olursun!