Sokaktaki Yabancı

Beni bana el eden zemheri, Şehrin sabrını sınıyorsada buza kesmiş nefesin Gecenin gözleri, Şaçlarımla savrulan hasretten daha bir delici Daha bir keskin... Doğa kaybediyor ağır ağır yazdan kalma renklerini Küsülü bir sonbahara yazılıyor adlarımız Adımız; Bizi en çok acıtan yaramız Adımız; Kirli camların, sırlı buğusunda mahkum müebbete Doğanın beyaza yenik düşüp silinen renkleri gibi Sevda defterinden bizde şerha şerha siliniyoruz Siliniyoruz sırrında müebbete yazıldığımız camlardan Duvarlarına şirler kazıdığımız evlerden Ağlamaklı caddelerden Kederli şehirlerden Ve siliniyor hayat aynalara yasaklı gözlerimizden Başka başka hayatlar Gece muharebelerinde işgal ediyor uykularımızı, Camlar başka, caddeler başka, şehirler başka Esameler aynı alsada değişmiş mana, Yeni tanıştığımız yada ezelden varolan Ancak bizim yani farkına vardığımız dudaklarda... Takvimlerin çıkrığında İnceldikçe inceliyor bizim için eğrilen ipler, İnmelerle tutuk ellerimizi sarmaya muktedir değil. İpler gibi dağılıyor ellerimizde seneler... Yol türkülerinin yerine yakılıyor ağıtlar İçimizdeki kız çocuğunun gözleri, Kapanıyor kırmızı papuçlarla müsemma bayramlara. Sokaktaki yabancı sızıyor evlerimize, odalarımıza Bununla yetinmeyip, Hayallerimize aşkımıza ortak çıkıyor Diz çöküyor sevda yoksulu sofralarımıza Mayalıyor içimizin fırtınalı sularında yabanlığı Daha anlamlandıramadan olan biteni Sokaktaki yabancı içimizdeki yabancı oluveriyor... İçimdeki yabanlığı mayalayan sokaktaki yabancı, Şehirler yağıyor içime, Trenler çığlıklarını içime kusuyor, Vapurlar söndürüyor tüm ışıklarını gözlerimde Yüreğimde İnfilak edecek şafak kolluyor şehzede gülleri, İçimdeki yabanlığı mayalayan sokaktaki yabancı, Artık bitirmelisin bu amansız muhasarayı...