Dönüş

Yağmur en hırçın tavrıyla iniyor Gövdemi perçinlercesine Ve masum damlalar şehri terkediyor sırayla Yavaş yavaş toprak kokusu kızıl rengine bürünüyor Aşk kendini bu kez sokaklarda buluyor Terkedilmiş ve yalnız... Güneş kendi büyüsüne boyun eğiyor Ve maviliklerin kucağında beyazlığa soyunuyor Ay kıskanıyor ve yıldızlar esir düşüyor Sonbahar geldi dostlar! Eski aşklarınız, yırtık resimleriniz sizi bekliyor Ve mektuplar... Özlem kokan, gözyaşı avutan mektuplarınız... Uzatın ellerinizi tüm yalnızlıklara Temizleyin yüreğinizdeki sıcaklıkla geçmiş zamanları Ve aldatmacaları... Eski yüzlere yeni yorumlar getirin Dönün geçmişteki içten sohbetlerinize Bir omza yaslanmaya, yolları tüketmeye Üşüyen ellerinizi sıcak avuçlarda ısıtmaya dönün Menekşe kokularında uyuklamalara İçten öpüşlerle uyanmalara dönün Kucaklaşmalara ve kahırlara... Eğer herşey aynı gölgeyi sunuyorsa pembe düşlerinize Bu kez boşverin! Gidin ve asla dönmeyin...