Bu Adam

bir duman var sokakta herkesin kafası bulanık bir adamı yaktılar sureti pek karanlık kendine olamazdı tanık yüzünü aydınlatamaz sokak lambasındaki kuvvetsiz ışık yalnızlığını paylaşamazdı bu aşık şimdi yatıyor kaldırımda bütün vücudu yanık bu davada bir bu sokak bir de kendisi sanık kaldırım uzağında avare ceketi cebinden çıktı hazin vasiyeti kimse anlayamadı vaziyeti döktü kafasından bir kutu benzini bir kibritle kararttı yüzünü benzini bu sokaktaki son nöbeti tutuşmak mıydı hayatın diyeti yalnızlıktan kurtulmak mıydı niyeti hiç yok muydu kendine merhameti onu ölüme sürükledi sefaleti belki de sevdiğinin kahpece ihaneti sinsice gösterdi kendini vahşetin alameti bu adam çaresizce aradı adaleti bulamadı başka yoktu çaresi derdine derman oldu ateşin haresi sonsuza kadar yaşasa bile bilinmeyecekti kıymeti intiharla sildi aklına hükmeden mihneti kabul etti şeytandan gelen daveti bu adam ölümde buldu selameti.