Ceza
B Burhan Erzurum
0
Altın Yaprak
Karanlık bir gece gökte baykuşlar uçuşuyor
korku gizlenmiş aklıma sanki kanım üşüyor
karanlık bir gölge ruhum ondan kaçıyor
beynimdeki cesede kuzgunlar üşüşüyor
Hala düşlerimde teselli
bazen halimde yanıyor bir kaç ışık
kabuslar kazanıyor aklımdaki savaşı
yüreğim imfilak ben zaten helak
ölen ölüyor işte nedir bu merak
Matem boşanıyor gökten yağmur misali
sonsuz bir acı var kalbimde
helede düşmanımın en çirkin hali
hala duruyor mu gözlerimin önünde?
Dost zannedip aşka tutulmasaydım
hangi örümcek ağı zaptederdi kalbimi
hangi parmaklıklara kapatsaydım gönlümü
uzak tutardım aşk belasından kendimi
Lanetler bile sönüp kaldı bu belanın yanında
bu acı iz bırakır insanın dimağında
hangi merehem iyileştirir bu kanayan yarayı
kim teselli eder şimdi bu fukarayı
Yaz kalem sen yazda bilinsin bu işkence
bu cefa layık mıdır bu gence
artık karanlık gizler bu kanayan yarayı
bu kalp mahkumdur çekmeye bu cezayı
aşk ormanın da dolaşıyor cinler ifritler
saldırmaya hazırlar kırmızı gözlü itler
yolup düştü buraya mehtap kızarıyor
cehennem haçkını ruhlar beni arıyor
bataklık ortasında beddualarla hatırlıyorum seni
çektiğim acıyla lanetliyorum akrep kızkacı sesini
güneş doğsada hissedemen gözlerim parlayan ışığı
ölüm alsın batman üzere olan bu aşığı
omuzlar üzerindeyim mezarlık yolumdayım
bedenim toprağa emanet Azrail kolundayım
azap içinde bir çarmıha gerildim
bileklerime zebaniler zehirli çivi çaksın
dayanırım bedenimden canımı söken bu sancıya
çünkü düşüncelerim de sen olmayacaksın
haksız mı söyle şimdi intikam isteyen yürek
senin de bu çaresiz dertten yok olup gitmen gerek
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş