Fani

kendimi tanıtayım! ben; gemisini kurtaramayan kaptan tayfalarım zıpkın vurdu sırtıma kaçamadım gazaptan kavga dolu bir yerdeyim bitmiş asaiş bütün çirkinlikler var şerefsizlik çok fahiş bela üstüme gelir çöker ruhuma kasvet yutar karanlık beni gelmez ümitten davet tükenince umutlarım duygularımı bastım kumara onları da kaybedince vurdum jileti damara biriktirdiğim kanımdı parasızdı kumbara yüzümü düzeltemezdi cebimdeki zımpara damlayan son kanım bu bak taşmadı bardağım hıncımı duvara kazırken çok kırıldı tırnağım elimde kinim kaldı duygu namına tek onu da sana vereyim yaptır bana bir çelenk bu dünya silahı iftira canilerin dünyası bu tuzak da kanı bozuk fanilerin kumpası perdenin gerisinde gizliymiş nihayet sahneye çıktığımda koptu birden kıyamet katlanamıyorum yeter yüreğim ateşpare halim ölmüşten beter yaşıyorum avare ölsem benden ne kalır sadece bir iskelet ve azaba yürüyen çilekeş bir hayalet gittiğimde arkamda on sekiz rakam kalır her rakamda alınmamış birçok intikam kalır ölsem bile söyleyecek bir şiir bulurum sanmayın her fani gibi ben de unutulurum.