Fırtınalar Merhaba Der Yokluğuna

B Burhan Erzurum
0 Altın Yaprak
konuşuyorum kısık sesle derken biraz yükseliyor sesim bir çığlık oluyor git gide sesimi sönmüş yıldızlar duyuyor sonra susuyorum zamana karşı imkansız bir hayal kuruyorum derken dar ağacında can veriyor umutlarım zaman zaman içinde kalpler acı içinde göğe merdiven dayamışım tutmak istiyorum yıldızları onlarda imkansız hayallerim gibi karanlığa karışıyorlar birden uyanıyorum yastığım ter içinde güller dönmüş yüzlerini yıldızlara karşı çiğ damlamış yüzlerine bir soğuk rüzgar gülün döküyor yaprağını bir gül dikeni kanatıyor bülbülün kanadını bülbül seve seve can veriyor çünkü: seviyor celladını umutlardan ördüğüm duvar yıkıldığında bir ıstıraplı rüzgar dağatıyor saçlarımı karanlığa hapsedilen anılarım şimdi bir hıçkırık olup düğümleniyor boğazıma ve bir teselli istiyor kalbim ütopya düşler kuruyor gözlerimden düşen kanlı yaşlar yanağımda duruyor aşığım ağlıyorum geceye yalnızlığa damlıyor göz yaşım mektubuma kanlı mürekkep misali kalem kağıda bir yas yazıyor kağıt kan ağlıyor gözlerim sen bakıyor bir ateş yakıyorum geceye karşı bir kor tutuşturuyor küllenen anıları kurşunlarla dağlanan yüreğim ve gözlerimden damlayan kan damlaları söylenip bağırıyorum geceye karşı bin insan gülerken ben ağlıyorum felaketler dolanıyor boğazıma bir yağlı ilmek gibi aklıma kötü şeyler geliyor ölmek gibi atıyorum adımlarımı hayatın sonsuz uçurumuna saatler geçerken bulutlar ağlar gecenin karanlığında ıslanır dağlar yağmuş işlerken iliğime damarıma bırakmak istiyorum kendimi bir uçurumun sonsuz boşluğuna fırtınalar merhaba der yokluğuna...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.