Garip Kaldık

garip kaldım bu denizde dibi delik kayığımla bir elimle deliği tıkamışım bir elimle küreği çekiyorum gücüm kuvvetim kalmadı battıkça batıyorum fırtına kırmıştı sandalımın yelkenini bir kaya alabora etti beni ağlamaktan kan kalmadı benizde çırpındım boğuldum öldüm garip kaldım bu denizde kaybolmuş hayallerin peşine düşmüşüm bilmiyorum bu yoldaki hangi yolcunun kafasına yerleşti yerlerde sürünen aklımla seni arıyorum bulamıyorum kanlı dikenler büyürken öfkemde beni beklemekten bık mı sende bilmiyorum hangi yolun ucundasın seni arıyorum yorulmuş gözlerimle kaybolmuş bir hayalin peşine düşmüşüm bazen bulup kaybetmişim yeniden peşinden var gücümle koşmuşum tam onu tutmaya az kalmışken avuçlarından elimi uzattığımda kaybetmişim aniden bitkin düşen ayaklarımın isyanı ellerimin titreyen heyecanı kalbim fışkıracak şimdi yerinden az beklemek çok beklemek ve sabır bir hayal peşinde yok oldum ben gel babacığım cesedimi yerden kaldır köpek balıklarına yem olmasın bu intihara göz yaşlarınla saldır artık sıra sizde arayın şimdi beni arayın hayallerinizde arayın beni şu mahvolmuş denizde