Kader Diyelim Gitsin

ne diye yaşıyorum önümde bataklık batmamak için savaşıyorum içimden fışkıracak haykırışlar önümde baharı göremiyorum arkamda bıraktım ne kara kışlar yanıyorum ateşin rolüne soyunmuşum güneşe varmak isteyen ateşten kuşum ölümlerdenden elemli zülmetlerden kederli mihnetten ıstıraplı yaslarda başım ne etsem çıkmazdayım yanmışım bir garip meczup gibi ortalıkta kalmışım öyle kalmışım ki çıkmazın ortasında ölümlerin sesinde ve cinayet faillerinin öfkesinde kabusu kucakladım ecele uzanıyorum içimi parçalayan bir acıyla mahşere uyanıyorum kızgın bir öfkeyle koşuyorum güneşe içimde ne umut var ne de ufacık neşe öyle bir yerdeyim ki bitmiş burda tüm hayat yalanlarım deşifre tümsırlarım afişe her kes bıkmış bir şeyden pislik dolu her köşe ortlaık hep ihanet etraf hep riya dolu bitmiş bir avareyim görünmez ziya yolu biçareyim burada amaçsız yaşıyorum sırtıma ne yüklenirse mecburen taşıyorum çilemi doldurunca gideceğim buradan günahlarım fazladır bağışlasın yaradan ne olacaksa olsun yinede yaşayacağım umutları keşvedip bu çölü aşacağım silinir gider alnıma yazılmış bu kara yazı benim için susmak yok zaman bitirsin sözü kimi kırdıysan dünyada herkes beni affetsin en mutlu sözlerimle bu şiirimde bitsin çeksekte bir sürü eza an gelir hepsi geçer yapacak hiç bir şey yok kader diyelim gitsin