Sözler Benden

ağlamamak için sıktım kendimi anne ama ağladım dayanamadım çok hata yaptım hayata rüzgara karşı işenmezmiş anlayamadım çıktım dışarı maksadım hava almak hep parasız dolaştım aklıma gelmedi çalmak parkta oturdum bekçi geldi dalaştı sokakta gezdim serseriler bulaştı mutlu olmak bu kadar zor mu anne sabrettim mutlu geçiririm zannettim yarını her gece dolaştım hayaller diyarını kaybettim tahhammülümün son sınırını bir dünyada bu kadar i.ne i.ne değilde bunlar ne anne sokaklar şerefsiz adam kaynıyor her şerefsiz bir safın gururuyla oynuyor güçsüze kafa tutarlar bunlar yaşıyor zannetmeyin yaşamıyor insanlar hayat derin bir bok çukuru insanlar da boka bulanmış domuzlar yatağa giriyorum içinde ateş hararet sokağa çıkıyorum şerefsizlik ihanet görmediğim yerlerde ne haltlar işleniyor bu haltlar işlenirken kimin canı yanıyor