Verdim İşte Hakkını

Sarhoşluğuma karışıyor yokluğun Sabahı edemiyorum bir türlü Şişeler diziliyor şimdi oturduğun masaya Boşluğunda onlar var, şişe şişe yokluğun İzlerin silinmiyor üzerimden Odamda, yastığımda, aynamda Lokmalar dizilirmiş gerçekten insanın boğazına Tadı tuzu olmazmış, o çok sevdiğim çorbanın bile Oysa her hasta oluşumda iyi gelirdi o çorba Sıcak sıcak akardı içime Senin aktığın yerler şimdi sana hasret Senin geçtiğin yerlerden geçemiyor lokmalar Diziliyor boğazıma, kalıyorum her akşam masamda Şişe şişe yokluğun masamda Sabahı edemiyorum, günü geçemiyorum Sokaklardaki ben beni sevmiyor Rüzgârın sırtına yüklenmiş yokluğun Yüzüme vuruyor acımadan İçiyorum içiyorum geçiyorum benden Yürüyorum şu masmavi gök kubbenin altında Ayaklarımdaki derman, içimdeki ışık Bir olmuş senle, senle gitmiş sanki Her gidiyorum tamam artık deyişimle, Başlıyor yağmurlar Bu yağmurda da gidilmez ki Şişe şişe yokluğun masamda Devire devire gidiyorum yeni günlere Geceyi de geçemiyorum günü de Rüzgârda yüzüme vuruyor acımadan Oldu bir hayli zaman, görmedim seni Oldu bunca zaman, duymadım seni Neden geçmiyor artık, neden Verdim işte hakkını, Ağlamaksa, ağladım geceler boyu İçmekse, şişe şişe yokluğun masamda Yazmaksa seni, sayfalarca işte Neden bitmiyor artık Kızmaksa, yüreğim yırttım düştüm yollara Küsmekse, en çocukça ruhumla sonuna kadar Yalan olmaksa, koştum başka yüreklere Verdim işte hakkını Neden bitmiyor artık Ne yerin doluyor şişe şişe yalanla Ne de ben artık sarhoş oluyorum Ama biri çıksın söylesin artık bana Verdim işte hakkını Neden bitmiyor artık