Yağmurlar

Arsız yağmurlar yağıyor İstanbul'a gözlerimden, Ne bu şehir biliyor, ne de bu yabancı insanlar, Doluyor içime her bir damla İçimde boğuyor beni yavaş yavaş Kaçmak istiyorum sadece bu olandan, Ardıma bakmadan, arkamı dönüp gitmek istiyorum Arsız yağmurlarla ıslanıyor saçlarım Ruhuma akıyor her bir damla yaş Kurumuş çatlaklarına doluyor yokluğunun Açılan her çatlağın, kuruyan her kabuğun üzerine Tam üzerine yağıyor gözlerimden Arsız yağmurlar yağıyor İstanbul'a gözlerimden Ne içimdeki ateşi söndürüyor ne de dinmek biliyor Islanıyor her yanım, çok sevdiğin saçlarım, Yeşiline bayıldığın gözlerim, ıslanıyor ruhum Kan revan içinde kalıp kabuk bağlayan yerlerim Islanıyor arsız yağmurlarla, acıyor