Şehir Şehir Büyüme İçimde

Öyle bir şehir var içimde yalnız kuşları besliyorum Çığlıklar çığlık atıyor yüreğimin yankılarında Sen yabancılaşmış bir şehir gibisin Göçüp gitmesi kolay, dönmesi zor… Arkasına bakıp giderken insan Geride gördüklerinin adını koyabilir mi Yama yapılacak yerlerim büyüyor sen ufalırken Yetmiyorsun açıklarıma Sonsuzluğa giden bir şehir var içimde Gittikçe ben, sen kayboluyorsun Günler yabancılaşıyor sokaklarıma Her lambada kararan yalnızlığım Ayak izleri sürüyor bahçeme Sahipsiz… Yılgın… Kırık… Ben sonsuz olduğuna inandığım bir şarkı tutturmuşum Yokluğundan… Kelimeleri bahçeme ekmiş, anlamları saklamışım tohumlarına Bir şehir bendeki, eksik sensiz Kırık cümlelerimi onarmış, yalnızlığıma ışıkları yakmışım, Kaybolurken sen, yine de gider miyim ben?.. Dünleri koydum gözlerime Bana bizden çok seni anlattılar Geride gördüklerime isim verdim ben canımı alan gecede Yalnızlığın öksüzleriymişiz biz