Kış Yorumu

Karanlık kış günü akşam üstü Bırak kendini sokaklara, Git bakalım gittigin kadar! Freni bozuk kamyonlar gibi Sevda mı, umut mu, arkadaş mı, Anılar mı? Nerde... Ölüm mü? Doğduğun günden beri Ardından gezer caddelerde Karanlık kış günü akşam üstü Bir gülüş mü? Sıcak, Dükkanların ışığı mı? Tramvaylar mı? Geçen kıvılcımlar saçarak. Bütün trenleri kaçırdın Acıklı bir roman gibisin şimdi İşte milyon insanda, milyon yürek Senin için çarpar mı biri? Karanlık kış günü akşam üstü Dost diye sokaklarda kendini ara, Sevdalı, kimsesiz sarhoşlar gibi Sarıl gizlice ağaçlara.