Sevemedik Müzeleri

Saray illerine yürüdüm her hana asılmş resmim Kapılarda biliniyorum adım ünleniyor çinilerde Kadınlar geçiyor omuzlarında gözyaşı bezleriyle Görünen ne! duvar yüzlerinde kemer taşlarda İnen çıkan vinçler kayan ışıklar künkler Toprağı bombalayan bent suları rüzgarlı yeleler Derviş ayakların altında boy boy padişah bebeler Güreş tutan vezirler ve bunlar körükeller Ve incecik perçemler sanki çekme gözler Meğer bir şehzade kılıç dönemeçlerinden geçiyor Fenerler ki yakılıyor boşalıyor akşamı şehrin Odalar dolusu çocuklar okşanmak için bekliyor Son yağları bitiriyor fitiller Yaşlı saray eşyaları yalnızlıktan eskiyor Koşumlu iri atlar sert kaslar o eski soluklar Nefes nefese kişnemeler yatak odalarına dalıyor Ağır atlar örtülere Çarpıyor çarpıyor Saray içinde. Hayret içinde Kristaller. Mahzene sızmış fısıltılarda Eski hayatlar yaşıyor hala ve kapalı Dudak ısırmış gibi iç odalara bakan kapılar Soruyoruz kiraz dudaklı kızlar durdurup kır hayvanlarını Hangisi sahte bu geçen dakikalardan Hangisi hakl Müzelerden yoruldun ama Sen nakışlara dokun deli çehreli çocuk Az bir yolun kalır nakkaşlara Bir şehzade başı kesilir ve atılır Dipdiri sürgünler verir saray gövdesi atlılara Daluçları cönklere tenler Dicleye ve çöllere Kutsal beyitlere bir menzil yol kılar Sen sevgileri gögüsle ve ne olur anla.