Kara Tren

Dün gece Bir sigara yaktım Dumanında canlandı hayatım Sanki film seyreder gibi Gözümün önünden Trenler katar katar geçti İlk vagonda çocukluğum Bilinç altımda kalanlar Yanlızlık ve korkular O günden itibaren yalnızım Kara tren düdüğünü her öttürdüğünde Acıları gömerim içime İlk vagon hızlıca geçti önümden Küçük bir çocuk Boynu bükük el salladı içinden İkinci vagonda geçliğimi gördüm Pencerenin önüne oturmuş Elini gözüne siper etmiş Kaybolan yıllarını arar gibi Hızla altından kayan raylara baktı Bilmeden bindiğim bu tren Meçhule doğru gider Ara sıra peronlarda durur Fiğüranlar iner biner O garipleri gördükce acılarım diner Başrolde bendeniz Hayalet yolcuyu oynuyorum Seyrettiğim film benim mazim Senelerimi çalan hırsızlar Sizden şikayetciğim Onları bana iade edin Vagon yüklü umutlarım Makas değiştirince gizli eller Marşandiz tünellere bembeyaz girer Simsiyah çıkar Son durak acaba neresi Bu gizemli yolculuk beni sıktı Zaman zaman yanıma Çilekeşler oturur Havadan sudan sohbetimiz olur Telaşla inerken peronda Yanımdaki koltukta Yüzlerini unutur.