Çocuklar Mecliste Olsaydı

çiçek açardı Anayasa her yer park bahçe olurdu kimse dokunamazdı kuş seslerine bayram yerine dönerdi şehirler kimse kimseye küsmezdi çocuk gibi en büyük bütçe ayrılırdı eğitime köyler okulsuz kalmazdı okullar öğretmensiz kızlar okula giderdi çiçek çiçek adsız gelmezdi çocuklar böyle şehre gelirlerken çocuklar olsaydı Meclis'te demokrasi açardı Anayasa Cumhuriyet kokardı bütün sokaklar köşe başında uyuyup kalmazdım böyle babam işsiz olmazdı anam düşünmezdi geleceğimizi ağlamazdık açlıktan korkmazdım babamın cehaletinden çocuklar Meclis'te olsaydı uçurtmalar uçardı Meclis bulutlarının üstüne gökkuşağı çizerdi gökyüzüne kuşları çağırırdık bahçemize kedileri köpekleri öldürülmezdi hiçbir canlı birlikte yaşardık yeryüzü denen büyük evimizde Ali Baba'nın bütün çiftlikleri Bremen mızıkacıları olurdu yemyeşil ormanlardan kurtların seslerini duyardık ceylanlar koşuşurdu kaplumbağalar yarışırdı tavşanlarla doğa ve hayvan haklarını güvence altına alırdık insandan önce çünkü Anayasa hazırlayamaz doğa ve hayvanlar çocuklar Meclis'te olsaydı temel eğitim yasası çıkardı hemen dersler değişirdi toptan ana baba eğitimi zorunlu olurdu zorunlu sevgi dersleri koyardım birbirini sevmeyenler sınıfta kalırdı öğretmenleri eğitirdim ilk önce azar ve dayağı çıkarırdım sözlükten buna uymayan öğretmenleri tek ayak üstünde bekletirdim öğrencilerin önünde çocuklar Meclis'te olsaydı Anayasa'yı kimse silah zoruyla değiştiremezdi bütün silahlar toplanırdı en büyük suç sayılırdı silah taşımak çocuklar vurulmazdı ne düğünlerde ne şenliklerde ağlamazdı anneler spor karşılaşmalarından sonra balkonlarda çocuklar Meclis'te olsaydı temel sağlık yasası çıkardı hemen koruyucu hekimlik halk sağlığı önde tutulurdu elini kolunu sallaya sallaya gezemezdi böyle hastalıklar işsiz kalırdı doktor amcalar yanakları al al gürbüz çocuklar karşısında çocuklar Meclis'te olsaydı kimse korkmazdı demokrasi ve Cumhuriyetten.