Tıpkı İçimdeki Sevil Gibi.

Ne çok badireler atlattı bu yürek Bunu da atlatır elbet. Renklerinin siyaha döndüğü Çiçeklerin kan kustuğu Tomurcuklara hasret baharlar gördü. Serin bir yaz akşamının Kavurucu sabahına uyandı şaşkın. Gözlerini açacak olsa Kör olmayı yeğleyecek dostluklardan geçti bu yürek Sevdayı bilirim diyen sahte gönüllerde Geçici kurulu tahtların sultanı oldu bilemeden. Her defasında aynı saflıkla kandı aynadaki aksine Oysa ne kadar içtendi� Sonraları bir sahnede buldu kendini Aslında en iyi arkadaşı hayat denen tiyatro oyunun başrolü� Sevgilim diye kazıdığı en derinlerine yönetmen olmuş� Dedim ya ne badireler atlattı bu yürek Bunu da atlatır elbet. İki damla gözyaşı, Sessiz çığlıklar Ve ömür boyu kanayan Ama bir süre sonra acıtmayan yaralar Tıpkı içimdeki sevil gibi.