Dilşad

Heyecansızım Gidişinin sonrasına sığındı yaşlarım Kavgasız, telaşsız, hiçbir şey olmamış gibi yüzünün sessizliğinde kalakaldım. Uzayıp duran acının karaltısı vurdu gövdemi. Sakınımsız sabahların gecesinde kopan kıyametin surunu sen mi üfledin Dilşad? Ömrün kalanından kalana talip olabilecek kadar üzgün müydü kalbin Ki, durduramadım kırıksız düşmeleri? Öldüğünü bilmesen de topla cesedini kafamın içinden Dilim lal, ruhum yırtık, sesim yokluğunun şarkısının en ağır notasına takıldı. Üzülme, bende ikimize de yetecek kadar düş kırıklığı Aklımızı çıldırtacak kadar uçurum boşluğu Ve savunmasız yaralarımı yontacak derinlikte ağlamalar var. Seni yaşamak için bir fotoğrafın karanlığını çaktım paslı çivilerle alnıma. Sustuğun gibi ağlat Ki bekliyorum hikâyemde kanayan adını. Benden doğup benden olan, bana varıp bende susan varlığını Herkes gibi aşk belledim Toplayıp giderken bütün intihar urganlarını Sensizliği yaşatmam için miydi kelimelerinle savaşan dilsizliğim? Dilşad, uğrunda yanan aşk hatırına Yangınımı sana bırakma! Nakşedildi adın senden sonra yabancılığıma Dilimde olmazın kaygan bilmeceleri… Yağmurun yağabilme cesareti sınarken göğü, Kara bir bulutun çatlayabilme hevesine çökmüşken güneş, Hiç kimse sen gibi ezber edilmedi Hiç kimse sen gibi aşkı cevapsızlığına iğnelemedi. Korkuyorum Dilşad, Sesinin çatalına takılan ayrılıktan Yüzünün aynasıyla baş başa kalmaktan Çokça yitirilmiş yarınlardan Az gülümsenilmiş dünden Ellerinden ve unutulmamış kokundan korkuyorum bu kez. Her yara iz bırakır, İz geçse de yaranın yarını kalır Dilşad! Epeydir özlüyorum; Saatin tiktakları arasında yanılan zamansızlığı ilkbahara ve yaza göç eden esrik umutları Bir kelimeden başka bir kelimeye seslenmeyi Herkesi bana benzetip hiç kimse olmayı Biliyor musun Dilşad, Bana varmanın bedeliydi Bir daha bana varamamak. Dinle Dilşad: Gözyaşımdan derlediğim kırıklardan bana bir öykü yaz Unut geçmiş zaman hikâyelerini Yalan geçmişin geçmişliği Hadi suskunluğumu öp Yüzümün ardındaki kederimi öp Sana sıcak sarılışlar veremem Bana tenini giydir İntihar urganı gibi şah damarımsın Aşka sorduğun bütün soruları Kırgınlığıma verdiğin bütün cevapları bana ver! Doğurduğumuz aşk doğururken bizi toprağı avuçlayarak Şarkılar koparken yüzünün Filistin acısında Aşk Ortadoğulu bir eylemdi aslında Akrebin soktuğu yerden yazmaya başladım ya içimi, Bütün yaralarım senden zannediyorum. Gözlerime anlatsana öncesi ve sonrası sen olan kederimi Yekpare güzelliğinin rüzgârıyla her şeyimi ayağa kaldırıp, Kaburgamdan yaratılan ruhunu damarıma üflüyorsun: Yapma! Unutma Dilşad, Ayrılık direnişimiz!