Kafes

Feleğin dilinden anlamaz oldum Niyedir bilmiyorum, baktığımı görmez, Gördüğümü anlamaz oldum.. Senden sonra çok şey değişti En başta sen tabi ki... Kurduğum cümlelerdeki her şeyim Oldu şimdi hiçbir şeyim. Ölümdü beni o zaman tek korkutan Dualarda adını sayıklatan Korkumun tek sebebi, sensiz kalmaktanmış ebedi. Şimdi sensizlikteki yollarda, ölüm de anlamını yitirdi Yaşamak sen demekmiş, Ölümse sensizlik Mutluluk seninleymiş Kaderde yalnızlık... Ben şimdi ölümdeyim, Halbuki kalp hala atıyor Her anında, sana kavuşma ümidiyle O da biliyor belki ama yediremiyor kendine Çıkıp kapatıldığı hücreden, Yıllardır yaşadığı o kafesten, Dışarıdaki hayalini, özlemini bulmayı, Son anına kadar yanında durmayı Çok istiyor ama dedim ya yediremiyor kendine Her şeyi olanın hiçbir şeyi olmayı...