Masalın Adı Bahar

Masalın adı bahar /Penguenler herkesten erken uyandılar. Dağlarda, düzlerde, denizde ve havada ne kadar kardelen varsa hepsini uyandırdılar. Cemreler de işte bunu bekliyorlardı. Onlar da uyanan kardelenlerin ve penguenlerin yanına koştular, el-ele oyunlar oynamaya başladılar/ *** canımın içi ben de; bu sabah çok erken uyandıracağım seni, öperek dudaklarından güneşten önce girip gözlerine, çiçekler koklayacağım saçlarından bu sabah yastık kavgası yapmadan, umutlarımızı da alıp yanımıza önce sıradan bir kahvaltı yapalım, sonra hep birlikte çıkalım sokaklara. güneş aldatmaz ama, biz gene koruyalım kendimizi, havanın renklerine kanmayalım önce ihanet kurşunu vurur güzellikleri, bunu hiç unutmayalım geldi mi zor gider bilirsin, baharda yakalandığın soğuk sancısı darağacı olur sallanır yüreğinde, üç damla kış ayazı, üç fidan gözyaşı. dinle bak, ver kulağını, bulvarlarda coşkulu kuş sesleri, bin türkü gibi şakırken dallarda geçmiş baharlar nasıl uyanıyor, onurlarıyla yattıkları dağlarda şimdi biz alalım elimize renkli kalemlerimizi, bütün insanlar alsın baştan sona baharla boyansın yeryüzü, üzerine yürekli şiirler yazılsın. canımın içi, nasılsın, yeni çiçekler keşfetmeye hazır mısın, hepsine senin adın konulsun saplarında küçük ve yeşil yapraklar, onlar da çocuklarımız olsun ışıltılı derelerde yolculuk gibi, hafif bir mızrabın öpmesiyle telleri gün ışığında yakamozlar açsın, gözlerinden ışık saçan yıldızlar misali. korkma ver ellerini, işte düşüyor akşam alacası ama, ardından karanlık gelmeyecek bu günlere vurduğumuz aşı tutarsa eğer, ışıklar hiç sönmeyecek kirli-paslı tüm sözcükler yakılmıştır çünkü, magmanın ortasında yerlerine çocuklar aydınlığı yazmıştır, uçurtmaları kaçınca ağlasalar da. *** /Bir kitapçı dükkanında biz raflardaki kitapların harmanını yaparken hemen yanı başımızda hiç büyümeyecek çocuklar vardı ve onlar hepsi birden aynı boyama kitabına, birer köşesinden sahip çıkıyorlardı. İşte o kitap dünyaydı. Biz bu masalı onlardan dinliyorduk, anlatan biz olsak da/