On Dörtlü

Bir zamanlar Bir "Seni seviyorum" uzaklığı vardı Aramızda... Cozi Tepesine kar yağdı mı Önce elleri üşürdü bizimkilerin Kartopu oynamaya cesaretimiz yoktu. Ne kadar vahşi ve yırtıcı olsak da. Hani duyarsınız bazen "Bir on dörtlüm olsun neler yapardım" En sonunda on dörtlüydük. Lisedeydik. Kurşunları arasında uçurumlar olan Bir on dörtlü. Entellektül Baki, Medeni, Şakiro Büryancıoğlu ses ve kardeşi Zakiro’lar Şekirnazlar bizden biriydi de Bilmezdik Bilemezdik Ayriligin bu kadar aci Bu kadar tatsiz olacagini Sikilmiş bir on dörtlüydük. Bir gün, bu hayat Bizi ayri ayri diyarlara götürürken Beyaz kara yol şeridinin neden birbirini takip ettigini Fatiha Yokuşuna, neden Fatiha inişi denilmedigini Yeni anlayacaktik. Her birimiz başka hedeflere saplanirken Tek agaçlari, Dedenin bahçesini Kaloriferine isi verdigimiz arkadan aydinlatmali Sinifimizi 100. yil parkini unutmayacaktik. Çünkü biz Hep on dörtlü olarak Sevginin, dogrulugun, paylaşimin, dostlugun Belinde bakacaktik. Düşlerden tuzaklar kurdum bahar kuşlarina Sevdali şiirler bagladim, yaban güvercinlerinin ayaklarina Olmasi gereken yerde degilim artik Mevsimler sormaz oldu halimi Benden başka duyan yok feryadimi Susmak hayal, konuşmak yasak oldu.