Hasretini Paylaştım

Yalnızlığımda, hasretini paylaştım kalbimle Ne kadar uzaksa, bir o kadar da yakın Düşlerime sensizliğimi sordum kendimce Küskün, kırgın, bir o kadar da kızgın Uzak diyarlara yelken açıp alabildiğince Gitmek istedim, kendimden, senden kaçıp Ne kadar yol alırım bilmem, tek bildiğimse Unutmak, unutmak seni, kendimden kaçıp Yıllar nasılda geçti, her şey hayal gibi Hani gecenin matemi çöker ya üstüne Bitmez tükenmez bir kabus gibi Dokunacak el ararsın, gül kokulu, güneş gibi Dokununca o el, kaçışıverir kabuslar Yüreğinden yükler kalkar, dağılıverir bulutlar Ümitler yeniden yeşerir, çiçekler yeniden açar İşte o an, işte o an hayat, sanki yeniden başlar İçinde pırıltılar belirir, saçılıverir yıldızlar Öylesine bir sevgiyle, başlar derinden kıpırtılar Kaplar yüreğini hasretle, her şey yeniden başlar Her defasında o duygu, derinden sevgiyle kucaklar Uyanmak istemezsin düşlerinden, o kadar güzeldir ki Hasret çalar yüreğini, haykırır, der: ' Aç kapıyı ! ' O an kaybolur yıldızlar, söner birden pırıltılar İşte o an ölür insan, geride sadece yıkıntılar.