El alba espiritual

C Charles Baudelaire Charles Baudelaire
0 Altın Yaprak
Cuando entre los disolutos el alba blanca y bermeja Se asocia con el Ideal roedor, Por obra de un misterio vengador En el bruto adormecido un ángel se despierta. De los Cielos Espirituales el inaccesible azur, Para el hombre abatido que aún sueña y sufre, Se abre y se hunde con la atracción del abismo. Así, cara Diosa, Ser lúcido y puro, Sobre los restos humeantes de estúpidas orgías Tu recuerdo más claro, más rosado, más encantador, Ante mis ojos agrandados voltigea incesante El sol ha oscurecido la llama de las bujías; ¡Así, siempre vencedor, tu fantasma se parece, Alma resplandeciente, al sol inmortal!

Bu metin şairin özgün dilinde (Fransızca) değil, bir çeviridir.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.