Fanus...

Yerçekimi tabiatın doğasında var Bıraksalar durabilirim ayakta Ya da; siyah saten üzerine bağdaş kurup Aşk ezgileri sızdırabilirim ilahilere Gel gör ki; Musikiden anlamaz yaşlı kızlar Küstah kahkahaları ile Uykumu böler, müptela yarasalar yokuşa sürer, at kuyruğu sevişmelerle bezeli, İskelet yangınını... Yazgı tutanakçısı bedenler izinsiz talan ediyor düşümü Biliyorsun, Bıraksalar; buluttan yastık yapabilirim; dağılan şölenin çöplerini toplayan üç yetim kardeşe... Ya da; çalı çırpı toplayıp ateşe verebilirim eteklerini çemberin Tanrım çok çaresizim.. I. İşte şimdi.... Eteği ateşe verilmiş saçların sahibi benim Ezber girdapların döngüsü bana sunduğun Gölgesi muğlak geleceklerin mutluluk havarisi gözlerin alaca varlığımın kibirli dokunuşu dirseğinde duran Yok yok yalan bunlar Seni yücelten beni aşağılayan Adımı sesliyor bir uğultu. Ne bulacağını sanıyorsun yaşadıklarımdan Vaaz sonrası imtihanların mistik bakışlarını mı? Zaten talan edilmiş körpe hissiyatlarım Nafile dertlenişin hangi eskil saatlerimin ceremesi... Düşlediğimi hatırlamıyorum bir kez olsun çarpışan nefesimizi yok olmayı anlık buhranlarda... Çoçukluğumun öğle uykularında beklemek en fazla Bıraksalar; Bölebilirdim yüzüme geçirdikleri fanusu yüz parçaya.