Fanus

Yeşil seccadenin üstünde Kalbini kadim bir saate ekleyip Bir ışık ol önümde Bir dilek tut içinden Yüzümden bir tarih çıkar Söz hâl olsun yeniden Bir ak kuş kanadında Revan bir yolculuğa çıkıp İşaretler bularak her canda Şavkınla sırra dönüşerek Çocuk gözlerinde yürüyelim Özge bir baharın sularına Nasılsa biter saatlerin ömrü Nasılsa gelir akşam Hangi dalga hangi sudan yaratıldı Hangi ağaç hangi tohumdan Ruhumun bir resmini çek Rüzgârların içinden geçerek Sır olduğumuz aynada Şimdi herşey ve herkes bir noktada Kadim bir kokuya yaslanarak Kendi varlığını arıyor Duru bir söz denizinde Buldukları kendi rengi Avucuna dünyayı sığdıran gezgin Bastığın toprak buhurdan Bir dağ diğerine uzaktan seslenirken Söyle ne gördün bir rüyâdan başka İşte gelip geçtin ömründen Yüzün buğday sarısı sözün efgân