Aynalı Çarşı

akşamdı ……………. bir bulut sesini yanı başıma bıraktı senin huysuz gövden avuç içlerin göz bebeklerin bir ağacın altında çekilmiş resmin uyuduğunda bir nehir yer değiştiriyormuş gibi bir yandan bir yana dönmelerin akşamdı ……………….. bir yaprak bir yaprağa değmese kopacaktı bir el pencereyi açtı bir el kapadı aynaya sır gerek, dedi kâtip bakıra lehim ölüyorlar, yaşamadıkları gibi öyle kalabalık… hadi gidelim binlerce çakıl taşı sesini yanıbaşıma bıraktı sesin, aynalı çarşı… SONSUZLUK ve BİR GÜN / EYLÜL-EKİM 2005