Çınardan Dökülen Kırk İki Yaprak

Yağmuru bekledi koca gün, beklemek zûlmüş gibi İçinde gezinen yedek bulutu gözlerine sakladı Yollara düşmeyi denese aynı ağaçlar aynı hizada Elini kalbine koyar koymaz gelsin uyku sığınağı Yoksa fırtına mı demeli uykuya? Öyle aniden Üzerini örter gibi yıldızların, geceyle didişerek Her yıl bir yaprak daha düşüyor çınardan Yaşlı bir aslanın boynu bükük dönmesi gibi ormana Dibine kadar mağlûp, dibine kadar mağrur, dibine kadar munis Sürçülisan işte, hangi söz tam oturmuş ki yerine? Bir atasözü diğerini tutmuyor, kelimeler sırılsıklam Yağmuru bekledim diyorum, koca gün, koca ömür Kocadı içimdeki çocuk, bıyığı terledi Yaş kırk iki oldu, tevellüt 963, ama hâlâ doğmamış Dünyaya gözlerini açmaya çalışan bir kartal sabırsızlığı