Al Perú

C Clemente Althaus
0 Altın Yaprak
No tanto el rico abono te insolente que hoy tan famosa te hace cual ya el oro, que no es eterno, oh patria, tal tesoro y su fin aceleras imprudente. De haberlo poseído vanamente te ha de quedar entonces el desdoro, y la miseria y el inútil lloro del que en hora tardía se arrepiente. Que, aunque mil fuentes de riqueza tienes, todas por ésta tu confianza olvida, con que justo será que luego penes: Teme que cuenta el Creador te pida de tantos raros malogrados bienes de que indigna la tierra te apellida.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.