Al Petrarca

C Clemente Althaus
0 Altın Yaprak
¡Bendita sea la feliz tibieza con que, celosa de su pura fama, pagó tu amor la aviñonense dama que igualó su virtud con su belleza! ¡Benditos el rigor y la esquiveza que acrisolaron tu amorosa llama, y te valieron la gloriosa rama que hoy enguirnalda tu feliz cabeza! Así Apolo que a Dafne perseguía, cuando a abrazarla llega, sus congojas sienten de un árbol la corteza fría. Mas en sus ramas la deidad doliente halla las verdes premiadoras hojas, digna corona de su altiva frente. (1868)

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.