Sabıkalı

seni sevmekten sabıkalıyım... hayat mahkemesinde yargılandım.. ve ardından, gönül zindanına atıldım.. ellerimde paslı kelepçeler, ayaklarımda pranga... ve sensizliğin boynuma vurduğu, merhametsiz zincirler.. götürdüler bir hücreye tıkadılar... duvarlarda yılların izi... kir, pas içinde yataklar... acımadan ayırdılar ikimizi.. Bütün bunlar kâbusun, en derin noktası mı... yoksa! hayatın, hayata döndüren nefesi mi... gerçekler durmaz virane üstünde... çöker hiç ummadığın zaman.. etraf bir depremi andırır.. çekip gittiğin zaman... masumluğum ne zaman ispatlanacak? bu faili meçhul cinayeti.. hangi adam açıklayacak.. ve o kapkara koğuşta yazdığım vasiyeti.. şimdi kim okuyacak? bu muydu aşkın adaleti? seni bana vermeyen.. hangi insanlık cehaleti? ayrılığı bilmeyen...