Kış mavisi

... Yaşamak güzeldir senin kadar olmasada Yaşamak seni sevmek kadar ağır aşk Farkındalığımın değişmesi gibi ellerini tutmak İki eşit parçadır umut yarısı sen İşte bu yüzden bana ver seni Nedendir sorma sana dair-dahilim Bir dokunuşun olabilir örneğin En beklenmedik anlarda Sen evet sen ol diye failim Bütün gün en güzel ölümler oynadım kendime Bir pencereden bir sokağı betimlemek Sarı bir yağmur iki kelime anlamaya tabi Bir şiir dördüncü ayağı masamın Bir duvarı feodal bir yalnızlığa Allaha inanmak kadar sana yakınım Yıldızlar kestim mavi buzdan sen uyurken Pimi çekilmişti ellerimin soğuktu ve ısız Sesime sürülen bir şarkıyla bu gece Yaktım bir çakmaktaşıyla cemreyi Soluğuna şiirler düşürdüm seni öperken Hep yüzün çoğalır beyaz kağıtlarda Monaliza gülüşünde içime akan meryem Çatladı çatlayacak Şubatın on yedisi Durursun kış mavisi bir şehrin göğünde Bütün gelmeler menzilimdir ki ben orda sen im