Hiç Güneş Açmasın

Bugün buğulu camların arkasından Baktım gittiğin yola Yağmur yağıyordu Yollarda hala izin vardı Hiç dönmeyecekmişsin gibi kalbimde sızın Yüzümde bir parça hüzün Yaş oldu, yağmur oldu, gözlerimden aktı İçimdeki çocuk dudağını büktü, ağlamaya hazır Ağlamak, nereye kadar dedim Nereye kadar dedin dayanmak Beklerdim, inan beklerim seni bir tanem ömrümü hiçe sayıp Gözümü kulağımı kalbimi kapayıp Olmasa senden başka Görmese kimse keşke Bir nefes kadar yakınken aşka Kaçmasa bizden, bizi de kaçırmasa Kaçamam elinden Gidemem yanından Bakamam uzaktan sana Gel desen biliyorsun geleceğimi Seni kendimden çok seveceğimi Sevmek yeter mi derdin, sevdim yetmese de Kimse görmese de Sen vardın, resmin vardı, sonra kokun hep yatağımdaydı Sevmek yetmez bir tanem, Sabretmek gerek, Sevmek bitirmek değil, Başlamak demek Bir sen vardın bir sen kal yine de Her yağmurda seni düşüneyim Beraber ıslanalım ayrı şehirlerde Ben hep o yola bakayım Hep ağlayayım Hep yağmur yağsın Güneş açmasın Bana o günleri hatırlatmasın Penceremin buğusuna ismini yazayım Kaybolsun yavaş yavaş Adını hecelerken gözlerini düşüneyim Böyle başlamasın, bitmesin hiç bir aşk Hep seni düşüneyim Hep seni düşüneyim Kimse görmesin beni Bilmesin Yaşadı mı öyle biri Bu eller en son sana dokundu Başkasına değmesin Hüzün doyurur beni, yağmuru içerim korkma Kızardın bana sesini duymak için aç kalınca Belki yavaş yavaş tükenirim, diner bu sızı Mutlu olduğunu bileyim, son nefesim de olsa Gülümserdim sana Bir tebessüm Hiç olmadığı kadar mutlu Hissedince belki, gülümsersin istemeden Kalbim son kez çarpar senin için Sonra bir kuş hafifliğinde kanatlanır sana doğru Ama mutlu Hani her sabahki gibi Son kez öperim burnundan Sonra kaybolurum sessizce Seni bulurum Belki üzülürsün bir tanem Ama inan çok mutlu olurum