شمارهٔ ۷۳
ن نجمالدین رازی
0
Altın Yaprak
ای پیر مغان می مغانی درده
و آن جام گران خسروانی درده
حیف است که باده و میش می خوانند
آن مایه آب زندگانی درده
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş