R.t.s.l. (1917-1977)

O öteki şeye gelince gözkapağı donuklaştığı zaman olan ve balmumu parladığında kırışmamış alından artık sorular sormaz kuru ağızdan. kalbi açsalar da bir gömlek gibi serbest bırakmak için kırlangıçlardan bir öfkeyi, beyin olsa da kurtlardan bir kütüphane, o bilginin lahzasında o anın herşey o kadar sertleştiği zaman, o kadar resmi alaycı hoşçakalıyla, orgun ve koronun, ve benim bir siyah kravat ödünç almam gerek, ve hangi noktasında söylevin kaybedeceğim kendimi ve ağlayacağım- ürkütülmüş kanatlar vardı kapanan kafesinden kopan bedeninin, senin yumruğun açılıp serbest bırakırken o güvercinleri huzur içinde sayfanın üstünde dönen. ve, parantezler kapatırken bir kapıyı 1917 den 1977 ye, yarım daireler kapanır bir yüzü şekillendiren, bir dünyayı, bir bütünlüğü, kırılamaz bir O'yu, ve birşey bir zamanlar dehşetli bir ismi olan yürür birzamanlar ismini taşıyan o şeyden, saydam, tam temsil eden, öyleki görebiliriz içinden kiliseleri, arabaları, gün ışığını, ve Boston Parkını, hiçbir kitap gerektirmeden.