Gizli Yaram

anlamsız bir şiir tümörlü bahtımı gönlümün arka bahçesine gömdüm sakıncası yoksa bu yaranın üstünde hayal kurabilir miyim şimdi sen üstü kapalı konferanslar verirken yalnızlığına ben senin resmini çiziyorum mest olduğum dali'nin elleriyle tuvalimde kargalar bir buğday tarlasının güğüs tüylerini çekip toprağını eşelerken korkuluğun gözlerindeki dehşet ölü takliti yapıyor tanrı buna gülüp geçiyor yılan hikayesine benzer bazı aşklar uzatmalı sevgililerin çırpınan yüreklerinde tüm gücümle kaşıyıp da kanattığım bir yarasın tenime bulaşan hafifti sevmelerim iki muhabbet kuşunun gagasında kelamlarımız bir ceviz kabuğunu dolduramazken sırada bekleyen kabukları veda sözcükleriyle doldurduk ben gitmekten korkardım sen kafama kusan kuştan nem kapıp avuç içi haritanda çok küçük kalmış bir akarsu arardın kendine aşk dediğimiz bir nebze olsun içimizdeki hava şartlarına direnmeliydi sosyal fobisiyle gözbebeklerini büyüterek dışarı bakan sineğin sırtından düşerek öldü nereye gitsem yalnızlığım bir yaren gibi giriyor koluma kolumu çekecek olsam tutunur kaval kemiğimden hani bir de bir of çekmek istesem dağların bir gözünde şer diğer gözü dağlara gel melodisiyle geçer duvarlarımdan bugün en lüks aksesuarım stestoskopumla kendimi alıp aydınlığa çıkardım güneş henüz yüksek topuklu ayakkabısını giymemişti senin anlayacağın boyu kısaydı zaten tam mevsimiydi tenime ihanet etmesinin nice sokaklardan geçtim yokluğundan geçer gibi ayrılık kokan çıkmaz sokağına geldiğimde bak kalbim burası ilk göz göze geldiğimiz yer kalbim buna gülüp geçiyor ne vakit kalbi durmuş bir şiirime hayat öpücüğü versen hibe ettiğim gözlerimden uçaklar geçerdi seni yaşamak inişlerine ve çıkışlarına ok gibi fırlamaktı çok kötüydü aritmetiğim sayamazdım dilinde biten tüyleri aşk biraz da çılgınlık demekti hiçbir tesir altında kalmadan kavgalarının alnından öpüyorum..