Ölü Kadın

Ey sen Kendi ölümünü kusursuzlaştiran kadin, Bu akşam üzeri okudum yazdiklarini, Gülümsemeden uzak, Bir yaninda eksiklik, Bir o kadarda Yitik oldugunu söylemişin, Acimiyorum sana Anam Avradim olsunki! Bir yunan tanrisi gibi Tapinacak bir taş kütlesisin şimdilerde, Fakat birgun yikilacakdir heykelin bilesin, Bugün Cok uzun bir yoldan geldim, Ayak uclarimda yorgunluk parmak uclarim'da belirsiz morluklar, Kivrilmiş bir ölü gibiyim şu siralar, Neden söylüyorum ki bunlari? günler öncesi yazdiklarin dinlendirirken bedenimi, şimdilerde Bir sürahi dolusu kirlilikle dikilmektesin başucuma, Yinede Yazdigina vermem gerekirse kissadan bir cevab Kusursuz bir ölümle Gel, Gidişlerinde Hüzne dair karanliga bürünen dünyam, Ölümünle Aydinligi bulsun... Devrim!