Beklerim

Seni düşünürken çiçek açar gülüşümde Bir kuş kanat çırpar yüreğimde Ve gidişin gelir aklıma birden Kanlar akar gözlerimden Acımasızlığı duyarsızlığı kalbinin Elle tutulacak kadar yoğun Yakasını daraltır gömleğimin Nefesim kesilir aniden Bir bıçak yarasıdır hissedilen Kuşlarımın kanatlarını zedeleyen Sessizliğin, ölümün habercisidir En uzak denizlerin fırtınasıdır hissettiğim Ezan sesidir, çağrısını işittiğim Kaçan son trenin yolcusu gibi Omuzlarım çöker birden Vazgeçerim artık gitmekten Dönmekte zor gelir Soğuğu hissederim Yollar ufukta birleşse de Gidemeyeceğimi bilirim Öylesine yorgun ki bedenim Öylesine boş kaldı ki yüreğim Seni söylerim Seni özlerim Çaresizim Gelmeyeceğini bilirim Yine de beklerim.