Med Cezir Gölgesi

G ö l g e o y u n u n d a n … acının kaburga kemiğinden yaratılmıştı aşk ne kadar gerçek olabilirdi yaralamayan bir sevda masalı... kendimi sakladığım kabuğu kırdım yırtık gülüşleri dikerken dudaklarımda diyetini ödemeliydik yağmurla y(ık) anan lirik yalnızlığın kan revan içindeydi kestiğim ümitler tek bir pıhtıdan doğuyorduk kutsal şarapla yıkadın ruhumu arındım; dudaklarım üzüm rengi eğreti dirilişlerin parmak izlerini sürerken ellerin (d) eğildi derinlerim(d) e bir no(k) taya dikmiş gözlerini acının resmini çiziyordu Tanrı Tanrı'nın şarkılarıyla dinlendik suskun bir tiradın gamzelerinden (ç) aldığım mayhoş tatla can bulduk akordu bozuk dokunuşları öğütüyorken teninin pürüzü dikenli sularda yalınayak yürüyorduk eğreti düş/üşlerde dillendik yasakları bertaraf etmekti aşk duvarların ötesinden dökülen siluetinle tüm günahları içmeliydik yer çekemezdi bizi bulutlarda sevişirken aynaları yırttım; illegaldi tüm çığlıklar ben döküldü suretimden seni gördüm paçavra ettiğin yıldızlarla yaralarımı sarıyorken ben kokuyordu nefesin örselenmiş yenilgilerde demlendik gölgemi kemirirken yokluğunun dişleri doyuyordun hiçliğime yittikçe çoğalıyordu gaip suskular buruşuk bir perdede oynayamazdı iki bulanık gölge paslı bir teraziye ruhumu bırakmış aşırı dozda düşler yutmuştum sakar bir dilden fısıltılar düşüyordu boşluğa aşkın anadiliydi gözyaşı suyun rengi devrilirken üzerime biliyordum; her (b) aşka yolculukta bir artı bir kendine eşitti (!) karesi de kökü de acıya eş; tek kişilik bir yanılgıydı aşk hangi kanun c/esaret edebilirdi aksini (s) imgelemeye.. bir artı bir eşittir bir (1+1=1) M e d c e z i r ç a l k a n t ı s ı n a