Kimliksiz

Gecem gündüzüm yoktur, Ben hep güneşi yaşarım. Karanlığı sevmem, Yıldızları görmeden de edemem. Tanrım yoktur benim, Sosyalizme tapar, Devrim mücadelesine kulluk ederim. Kimine göre örneğim, Kimine göre ibret. Herkes kendine ait hisseder beni, Oysa ben kendime bile ait olmadım. Zorunluluğu sevmem, Ama birçok şeyi zorunluluktan yaparım. Sınırlarım yoktur benim, Sınırlara inat, sınırsız yaşarım her şeyi. Korkularım yoktur, Kaybetmekten korkmam hiçbir şeyi. Hayal kurmam, Bu yüzden hiç kırıklığım olmamıştır. Yalnızlığı severim, Kolektif yaşam için mücadele ederim. Duvarları sevmem, Dağlardır meskenim. Belli bir kimliğim yoktur benim, Maden ocağında göçük altında kalan bir işçi, Gözaltında öldürülen gazeteciyim. Aydınlık düşlediğim için idam edilen 17 yaşında bir militan, Semah dönerken yanan bir aleviyim. Cezaevinde katledilen bir hükümlü, Tecritte hasta bir tutsağım. Sabah akşam çapa yapan bir köylü, Kavalımla dağdan dağa gezen bir çobanım. Polis copu altında "özgürlük" diye haykıran bir nefer, Kafası dipçikle ezilen bir Kürt çocuğuyum. Savaş ve silahı reddeden bir asker kaçağı, Memleket hasretiyle yanıp tutuşan bir sürgünüm. Ölen, vurulan, yanan, acıyan benim, Suçluyum, itiraf ediyorum. Ve suç işlemeye devam ediyorum. "Düşünüyorum." Ama teslim olmuyorum.