شمارهٔ ٢١٢
ا ابن یمین فریومدی
0
Altın Yaprak
آسمان قدر وزیرا چو تو بر روی زمین
تا زمان هست نبودست و بزرگی نبود
شاه ملک کرمی در بر خود فرزین وار
جای دادی و پسندد ز تو هرکس شنود
بنده بر رقعه اخلاص چو رخ راست رواست
نه چو فرزین که از اینگوشه بدان گوشه دود
من چو پیلم که فرا پیش تو از بیشه خویش
نه چو پشه که دل من بهمه کس گرود
مفتی شرع مکارم چو تویی هست روا
کز بساط کرمت بنده پیاده برود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş