شمارهٔ ۲۹۹

ا ابن یمین فریومدی
0 Altın Yaprak
تا نقاب از روی شهر آرای خود برداشتی صورت جان در خیال اهل دل بنگاشتی نوبت شاهی بزن در ملک خوبی بهر آنک رأیت حسن از زمین بر آسمان بفراشتی نه خدا را بنده باشی نه رعیت شاه را دل که بردی شحنه یی از عشق خود بگماشتی ز آن چه سیمین ذقن آبی بدین تشنه جگر تا نباید دادنت زودش بمشک انباشتی غرق خونم چون گل و همچون بنفشه سوگوار تا تو در گلزار حسن خود بنفشه کاشتی ای سبکروح جهان این سرگرانی تا بکی طاقت جنگت ندارم آشتی کن آشتی گر تو باز آیی بصلح از من نبینی جز وفا گر چه وقت جنگ جای آشتی نگذاشتی یاد میداری که در مستی حسن از بس غرور خون ما میریختی و جرعه می پنداشتی عاشقان از نا امیدی همچو زلفت در هم اند تا تو بیموجب کم ابن یمین انگاشتی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.