شمارهٔ ۳۰۷
ا ابن یمین فریومدی
0
Altın Yaprak
چو رخسار سمن سیما بشویی
نشان هستی از دلها بشویی
فروزان گردد آتش اندر آبی
گر آن روی جهان ارا بشویی
مشام جان معطر گردد از وی
بمی چون لؤلؤ لالا بشویی
شراری کم نبینم ز آتش دل
گر این آتش بصد دریا بشویی
بآب مغفرت جرمی که ما راست
گرت باشد بما پروا بشویی
چو ما را بیسر و سامان تو کردی
روا داری که دست از ما بشویی
بران ابن یمین از دیده سیلی
بود کین نامه سودا بشویی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş