شمارهٔ ۶۱۷
ا ابن یمین فریومدی
0
Altın Yaprak
آن بت که بود رخش بهارو باغی
بر چهره نهاد چشم زخمش داغی
آن داغ سیاه بر سپیدی رخش
چون بر گل تر نشسته دیدم زاغی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş