شمارهٔ ٧۶٠

شرف دولت و دین زبده اصحاب کرم ای بذاتت هنر و فضل تولا کرده ابر کلک گهر افشان تو مانند صدف دهن آز پر از لؤلؤ لالا کرده چشم بد دور ز خط تو که هر نقطه او سطح کافور پر از عنبر سارا کرده دی ز یاران که چو بختند مقیم در تو بتولای تو از غیر تبرا کرده ورقی چند بمن داد عزیزی و برآن رأی عالیت اشاره بسوی ما کرده که ز اشعار خود اینچند ورق بیضا را دارم امید بتو نامه سودا کرده کردم اثبات بفرمان تو ابیات برو ز آنچه زین پیشترک داشتم انشا کرده بجناب تو فرستادم و عقلم میگفت کای تو بسیار از این ساده دلیها کرده مثلت هست چو تاجر که رود از پی سود بسوی بصره و سرمایه ز خرما کرده تو فرشته صفتی ز ابن یمین در گذران کلماتی که بر او دیو وی املا کرده