شمارهٔ ٨٠٣

ای نفس سپیده دم جان دهمت بخدمتی گر بجناب حضرت آصف عهد بگذری بحر سحایب کرم کان مواهب نعم مهر سپر مهتری اختر برج سروری خواجه عماد ملک و دین آنکه بکلک درفشان کرد سپهر فضل پر کوکب دری دری آنکه ز رای او بجان لمعه نیم ذره را از پی اقتباس شد مهر سپهر مشتری چون برسی بحضرتش جان و جهان فدای تو ز ابن یمین رسالتی گر بجناب او بری گو شرف قبول تو یافته ام ز مقبلی ورچه که دور بوده ام از در تو ز مدبری وین شرف دگر که تو از ره بنده پروری بر سر جمع برده یی نام رهی بچاکری ورد منست ازین طرب شعر تر سخنوری کآب حیات میچکد از سخنش ز بس تری بنده غریب شهر تو ای تو غریب در جهان از تو غریب کی بود رسم غریب پروری عمر تو باد تا ابد تا ز تو اهل فضل را تا برسد بسروری مایه بود ببرتری