Sensiz Sessiz Sessiz

her gün sana geliyorum sessizce masal kitaplarımı da getiriyorum güzel hikayeler masallar okuyorum sana gitmemi istemesen de gitmek zorunda kalıyorum her nedense her gelişimde mutluluklar olurken gidişimde hep hüzünler ve iki damla gözyaşı oluyor biliyorum sen istemiyorsun hiç yanından ayrılmamı bense gitmiyorum damarlarındayım yüreğindeyim hep seninleyim aslında... yürüdüğün yollarda içtiğin çayda gece yastığa başını koyduğunda sol yanında bir gülümsemende kahkahalarında gamzelerinde her yerdeyim işte... korkuyorum nedense içime hüzün düşüyor hep nedenini anlayamadığım bilemediğim siyah bir hüzün... gecelerden kara gündüzüme gölge düşüren bir hüzün mutsuz ediyor beni...korkuyorum sen her gece geliyorsun bende sana geliyorum neden gözlerimizden hala hüzün düşüyor yere neden ağlamadan bir gecemizde olmuyor bizim neden hep nedenlerimiz var.. oysa bizde hak ediyoruz mutluluğu hak ediyoruz sevip sevilmeyi... ikimizin üstünde de olan bu ağırlık da neyin nesi... sevdamızın üzerindeki bu hüzünler neden var ki... gitmek çok zor kalmak daha da zor... her gece dua ediyorum yanında olmak için yanında olmadığım her gün biraz daha hüzünleniyorum daha ne kadar dayanırım bu ayrılığa bilmiyorum gece olacak birazdan güneşim batacak yine sensiz yine yalnız bir gece olacak soğuk yatağım bekleyecek beni.. kitaplarım seni anlatacak müziğim sen çalacak... her şeyde sen olacaksın işte... biliyorum sevdiğim de beni düşünecek yanımda olmak isteyecek.. ve ikimizde anlayacağız ki... sadece düşlerimizde kalacak sabah uyandığımızda sadece hayalimiz olacak sol tarafımızda..sol yanımda sol yanında.... ve bir hüzünlü gün daha başlayacak etrafımdaki her şey herkes sen olacak elbiselerim sen kokacak... saçlarımda ellerinin sıcaklığı olacak söylesene sevdiğim ne zormuş seni sevmek ne zormuş senin şehrindeyken ayrı düşmek ne zormuş sana aşık olmak... kalbim ne kadar dayanır bilmiyorum yüreğim nasıl katlanır bu özleme anlamıyorum her gün seninle uyanmak varken senli bir şehirde sensiz bir sabaha merhaba diyorum sensiz sokaklarda adım atıyorum... yoruldum sevdiğim çok yoruldum... ben artık yanımda ol istiyorum vakit geçmek bilmiyor ki sensiz senli zamanlarda olsam bilirim yetmez vakitler sığmazsın ki sen hiçbir zamana hiç bir mevsime yakışmazsın ki sen... sen benim beşinci mevsimim sen benim her anım şimdi bir gün daha bitiyor sensiz sessiz.... insan dayanıyor bütün gücüyle yinede sensizliğe ama çok korkuyorum bu sensizliğe atılan adımlarda sensizliğe yürünen yollarda kaybolmaktan söylesene sevdiğim... her yolum sana çıkarken her anım sen olurken bu hüzünler bu düşüşler neden... bütün gece yine sessiz sessiz oturacağım butün gece hayalinle konuşacağım ve bütün gece gelir misin diye bekleyeceğim... ve geleceksin meleğim küçük bir buse bırakıp uçup gideceksin.... ve ben yüzümde tebessümle senli bir şehirde sensiz bir sabaha daha uyanacağım....